Koloryzacja czarno białych zdjęć, co potrafi rekonstrukcja kolorów, a czego nie

Czarno białe zdjęcie zapisuje tylko jasność, bez informacji o barwie. Koloryzacja dobiera barwy na podstawie tego, co rozpoznaje na zdjęciu: niebo, trawę, skórę, drewno. To domysł oparty na wzorcach, a nie odczyt kolorów z oryginału.

• Nadaje naturalne odcienie skóry, nieba i roślin
• Ożywia krajobrazy i portrety
• Pomaga zobaczyć rodzinne fotografie bliżej, jakby powstały dziś
• Zachowuje kontrast i światłocień oryginału

Nie wie, w jakim kolorze była sukienka, samochód ani ściana. Takie elementy dostaną barwę prawdopodobną, ale niekoniecznie prawdziwą. Nie odtworzy też szczegółów, których zdjęcie nie zapisało, i nie zmienia rysów twarzy. Jeśli kolor ma znaczenie historyczne, zapytaj o niego osoby z rodziny albo sprawdź w opisach.

Zeskanuj odbitkę w dobrej rozdzielczości, jak w poradniku skanowanie zdjęć w domu. Potem usuń kurz i rysy, poprawiając zdjęcie w ramach renowacji zdjęć, bo koloryzacja może zaznaczyć rysy jako plamy koloru. Zdjęcia sepia lub zażółcone najpierw trzeba odbarwić.

Sepia i żółknięcie to wyblakłe kolory, nie brak koloru. Przed koloryzacją usuń dominantę, aby nowe barwy nie były przesunięte.

Im lepszy skan, tym wiarygodniejsze barwy, bo algorytm opiera się na fakturach i kształtach. Skanuj czarno białe odbitki w 600 dpi, a małe zdjęcia w 1200 dpi, w skali szarości 16 bitów. Zadbaj o to, żeby cienie nie były całkiem czarne, a światła całkiem białe, bo tam kolor trzeba zgadywać. Zdjęcia grupowe i portrety zwykle wychodzą przekonująco, natomiast kadry z drobnym tłumem albo napisami bywają mniej pewne.

• Koloryzowanie zdjęcia, które ma rysy i kurz, bo są one malowane razem z tłem
• Założenie, że kolor ubrania lub mundurów jest prawdziwy
• Zastąpienie oryginału wersją kolorową zamiast zachowania obu
• Użycie zdjęcia o niskiej rozdzielczości, przez co barwy wylewają się poza kontury
• Poprawianie kontrastu po koloryzacji, które psuje nasycenie skóry

Najpierw skan, potem usunięcie kurzu i rysów, następnie wyrównanie tonów, a dopiero na końcu koloryzacja. Odwrócenie tej kolejności zmusza do powtarzania pracy. Gdy wynik wygląda sztucznie, porównaj go z oryginałem i sprawdź, czy skóra nie jest zbyt nasycona, bo to najczęstsza wada kolorów dobranych bez znajomości epoki.

Zwróć uwagę na skórę, niebo i zieleń, bo te barwy mają przewidywalny zakres. Jeśli twarze mają szary lub zielonkawy odcień, zdjęcie wymaga lepszego kontrastu przed koloryzacją. Przebarwienia na tle często oznaczają, że skan był zbyt ciemny. Porównaj wynik z oryginałem na jednym ekranie i zwróć uwagę na ubrania, ponieważ to one są najczęściej zgadywane.

• Portrety i zdjęcia grupowe zrobione w dobrym świetle
• Krajobrazy z niebem i roślinnością
• Odbitki ostre i bez głębokich zagnieceń

Gorzej wychodzą zdjęcia nocne, mocno ziarniste i takie, na których postacie są bardzo małe.

Strona koloryzacja zdjęć opisuje funkcję: najpierw odnawiamy zdjęcie, a potem dodajemy barwy. Oryginał czarno biały zostaje obok wyniku. Koloryzacja jest dostępna w każdym planie, ceny opisuje cennik.

Wynik koloryzacji to wspomnienie w barwach, a nie dokument. Zachowaj oryginalny plik jako wersję źródłową.