Ile kosztuje przegranie kaset VHS i co dopłacić za jakość

Zakłady liczą zwykle za kasetę, a cena rośnie z długością nagrania i z nośnikiem, na który dostajesz plik. Najczęściej zobaczysz stawkę rzędu kilkudziesięciu złotych za jedną kasetę, do której dochodzi pendrive albo dysk. Dokładne kwoty różnią się między miastami i zakładami, więc poproś o wycenę z podziałem na pozycje, zamiast porównywać same stawki za kasetę.

Przy dużych zbiorach, od kilkunastu kaset w górę, wiele zakładów daje rabat ilościowy. Warto go wynegocjować, bo rodzinny zbiór po dziadkach to często kilkadziesiąt taśm.

Rachunek za zgranie kaset ma kilka składników. Pytaj o każdy z nich osobno, bo od tego zależy, czy niska stawka za kasetę rzeczywiście jest niska.

• czas nagrania, bo zgranie trwa tyle, ile sama kaseta, a przy dwóch godzinach to dwie godziny pracy sprzętu
• nośnik, czyli pendrive, dysk albo płyta, czasem liczony osobno
• format pliku, bo dostęp do surowego pliku bez kompresji kosztuje więcej niż zwykłe MP4
• stan taśmy, bo czyszczenie głowicy, naprawa pękniętej obudowy czy suszenie sklejonej taśmy to dopłata
• dzielenie na rozdziały i opisy, jeśli chcesz mieć w pliku podział na wydarzenia
• termin, bo zlecenie ekspresowe jest droższe od zwykłej kolejki

Własne zgrywanie wymaga magnetowidu, przejściówki do komputera i programu do nagrywania. Sprzęt często da się kupić używany, ale magnetowid z dobrym obrazem bywa trudny do znalezienia, a po latach leżakowania wymaga czyszczenia. Do tego dochodzi czas, bo każda kaseta zgrywa się w czasie rzeczywistym.

Samodzielne podejście ma sens przy kilku kasetach i gdy chcesz mieć kontrolę nad procesem. Przy kilkudziesięciu kasetach zwykle wygrywa zakład. Krok po kroku opisuje to artykuł przegrywanie kaset VHS na pendrive, a o kolejności ratowania taśm piszemy w tekście o digitalizacji kaset VHS.

Zgranie przenosi nagranie na plik, ale go nie poprawia. Plik z kasety VHS zachowuje to, co było na taśmie: szum, przeplot widoczny jako poziome pasy w ruchu, blade kolory, poszarpaną krawędź u dołu obrazu i zmęczony dźwięk. Telewizor kineskopowy ukrywał część tych wad, na dużym ekranie są wyraźnie widoczne.

Dlatego przy kalkulacji warto od razu doliczyć drugi krok, czyli odnowienie zgranego pliku. W Zgrywach robisz to w planie abonamentowym, a obraz przechodzi odszumianie, usuwanie przeplotu, stabilizację kolorów i powiększenie do Full HD. Szczegóły są na stronie poprawa jakości nagrań VHS.

Załóżmy dwadzieścia kaset po dwie godziny, czyli czterdzieści godzin nagrań. Zgranie w zakładzie to rachunek rosnący z liczbą kaset, a do tego dochodzi nośnik. Odnowienie 40 godzin wideo to 2 400 minut. Plan Studio ma limit 600 minut wideo, a Archiwum 3 000 minut, więc taki zbiór mieści się w jednym okresie rozliczeniowym planu Archiwum albo rozłożony na kilka miesięcy Studio.

Jeśli odnawiasz tylko najcenniejsze kasety, na przykład wesele i chrzciny, wystarczy plan Start z limitem 60 minut wideo i 150 zdjęć w miesiącu. Pełny cennik jest w sekcji cennik Zgrywów.

Pamiętaj, że limit liczy każdą odnowioną minutę raz, a usunięcie pliku nie oddaje limitu. Dlatego przed wgraniem zbierz kasety w kolejności ważności i odnawiaj zgodnie z nią.

• Odnawiaj nagrania z wydarzeń, których nie da się powtórzyć: wesela, chrzciny, rodzinne spotkania, wypowiedzi bliskich osób.
• Odpuść nagrania telewizyjne lub kopie filmów, które dostępne są w lepszej jakości w innym miejscu.
• Najpierw zgraj, potem odnawiaj, bo odnowienie wymaga pliku, a nie kasety.
• Kasety z pleśnią lub sklejoną taśmą oddaj do zakładu, zanim spróbujesz je odtwarzać, bo odtwarzanie może je zniszczyć.

Odnowienie nie zmienia treści nagrania ani nie dorysowuje brakujących scen. Poprawia obraz i dźwięk, a to, czego taśma nie zapisała, zostaje poza zasięgiem.

Gdy kasety i zdjęcia są zgrane i odnowione, warto zebrać je w jednym miejscu i dopisać do nich historię rodziny. Dobrym uzupełnieniem jest zebranie historii nazwiska i herbu rodziny, a potem opisanie nagrań imionami osób i datami, póki ktoś jeszcze je pamięta.

Najtańsza stawka za kasetę rzadko oznacza najniższy rachunek. Zanim wybierzesz zakład, poproś każdy o tę samą, konkretną wycenę dla twojego zbioru: liczba kaset, przybliżony czas nagrań, nośnik i format pliku. Wtedy porównujesz kwoty końcowe, a nie hasła z cennika.

• Zapytaj, czy plik dostaniesz w formacie, który otworzy się na każdym komputerze, zwykle MP4 lub MKV.
• Zapytaj, czy kasety wracają do ciebie i w jakim terminie.
• Zapytaj, czy zakład sprawdza stan taśmy przed zgraniem i czy czyszczenie głowic jest w cenie.
• Zapytaj, czy dostaniesz kopię zapasową na drugim nośniku, bo jeden pendrive to jeden punkt awarii.

Pendrive od zakładu sprawdź od razu na własnym komputerze. Otwórz kilka plików z różnych miejsc nagrania i upewnij się, że obraz i dźwięk są zsynchronizowane, a pliki odtwarzają się do końca. Reklamację łatwiej zgłosić w pierwszych dniach niż po roku.

Zrób kopię na dwóch nośnikach, najlepiej w dwóch miejscach, i opisz pliki datą i nazwą wydarzenia. Dopiero tak zabezpieczony zbiór wgrywaj do odnowienia. Oryginalnych plików z zakładu nie nadpisuj, a odnowione wersje zapisuj obok, żeby zawsze móc wrócić do pierwotnego zgrania.

Kasety po zgraniu zachowaj, dopóki nie masz pewności, że pliki są kompletne i skopiowane. Zbyt szybkie wyrzucenie taśm to błąd, którego nie da się cofnąć, a koszt ich przechowywania jest niewielki.